Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAHVE: | En yüksek dağ. Atın sırtı, eğer konulan yeri. Su menbaı. |
| İçerisinde 'SAHVE' geçenler | |
| İçerisinde 'SAHVE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAHV(E) : | Ayılma, ayıklık, aklı başında olmak. * Hastanın iyileşmesi. * Tas: Kendinden geçme hâlinin sona ermesi, his âlemine tekrar dönmek. * Uyanıklık. |
| SAHA' : | (Bak: Sehâ) |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |