Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAKA: | Ordunun gerisi, ordunun gerisinde bulunan asker takımı. Üzengi kayışı. |
| SAKALAN: | (Sakaleyn) İnsanlar ve cinler. |
| SAKAM: | (Sekam) İllet, hastalık, dert. Hata ve yanlış. Zillet. |
| SAKAMET: | Bozukluk, ziyan, noksan, zarar, eksiklik. Keyifsizlik. Dert. |
| SAKAR: | Cehennem'in bir ismi. (Bak: Cehennem) |
| SAKAR: | (C.: Sükur-Sakâr-Sıkâre-Sukure-Eskur) Çakır kuşu. Çok ekşimiş süt ve pekmez. Bir şeyi kırmak. |
| SAKARE: | Kâfir. Koğucu, dedikoducu, nemmam. Müstehak olmayana lânet eden. Pekmezci. |
| SAKAT: | Bir tarafı bozuk, eksik veya asla bir işe yaramaz olan. Yanlışlık (yazıda veya sözde). |
| SAKATÎ: | Yanlışları çok olan muharrir veya şâir. |
| SAKAYN: | İkizkenar. |
| İçerisinde 'SAKA' geçenler | |
| AKSAKAL: | Köy ihtiyarı. Köy ihtiyar heyetinin başı.Muhtar. |
| FRENK SAKALI: | Eskiden frenkleri taklid suretiyle bırakılan sakal hakkında kullanılan bir tabirdi. Çeneye gelen kısım uzunca bırakılıp, yukarı tarafları kısa kesilen veya traş edilen sakal demektir. |
| İSAKA: | Akıtma. * Arkadan sürme. Sevk etme. |
| MEFSAKA: | (Fısk. dan) Günah işlenen yer. |
| MUVASAKA: | Birbirine söz verip anlaşma. |
| MÜBASAKA: | Tükürmek. |
| MÜLASAKA: | Ulaşma, yanaşma. * Bitişme, yapışma, iltisâk etme. |
| MÜSAKAT: | (Ka, uzun okunur) Meyvesinin bir kısmını almak şartiyle bir bağı veya ağaçları bir kimseye verme. |
| MÜSAKATA: | Düşürme. Peyderpey düşürme. |
| SAKALAN: | (Sakaleyn) İnsanlar ve cinler. |
| SAKAM: | (Sekam) İllet, hastalık, dert. * Hata ve yanlış. * Zillet. |
| SAKAMET: | Bozukluk, ziyan, noksan, zarar, eksiklik. * Keyifsizlik. * Dert. |
| SAKAR: | Cehennem'in bir ismi. (Bak: Cehennem) |
| SAKAR: | (C.: Sükur-Sakâr-Sıkâre-Sukure-Eskur) Çakır kuşu. * Çok ekşimiş süt ve pekmez. * Bir şeyi kırmak. |
| SAKARE: | Kâfir. * Koğucu, dedikoducu, nemmam. * Müstehak olmayana lânet eden. * Pekmezci. |
| SAKAT: | Bir tarafı bozuk, eksik veya asla bir işe yaramaz olan. * Yanlışlık (yazıda veya sözde). |
| SAKATÎ: | Yanlışları çok olan muharrir veya şâir. |
| SAKAYN: | İkizkenar. |
| SAKSAKA: | Sığırcık kuşunun ötmesi. * Çok söylemek, çok konuşmak. * Serçenin terslemesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAKALAN : | (Sakaleyn) İnsanlar ve cinler. |
| SAK : | Bir şeyin aslı. * Topuktan baldıra doğru bacağın incik yeri. * Mc: Şiddet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |