Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAKAT: | Bir tarafı bozuk, eksik veya asla bir işe yaramaz olan. Yanlışlık (yazıda veya sözde). |
| SAKATÎ: | Yanlışları çok olan muharrir veya şâir. |
| İçerisinde 'SAKAT' geçenler | |
| MÜSAKAT: | (Ka, uzun okunur) Meyvesinin bir kısmını almak şartiyle bir bağı veya ağaçları bir kimseye verme. |
| MÜSAKATA: | Düşürme. Peyderpey düşürme. |
| SAKATÎ: | Yanlışları çok olan muharrir veya şâir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAKATÎ : | Yanlışları çok olan muharrir veya şâir. |
| SAKA : | Ordunun gerisi, ordunun gerisinde bulunan asker takımı. * Üzengi kayışı. |
| SAK : | Bir şeyin aslı. * Topuktan baldıra doğru bacağın incik yeri. * Mc: Şiddet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |