Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAKKA: | Çok su dağıtan, çok sulayan, sucu. |
| SAKKA': | Kulağı çok küçük olan koyun. |
| İçerisinde 'SAKKA' geçenler | |
| MUSAKKA: | (Saky. den) Sulanmış, sakyedilmiş. |
| MUSAKKAB: | (Sakb. dan) Delinmiş, teskib olunmuş. |
| MÜSAKKAF: | (C.: Müsakkafât) (Sakf. dan) Üstü dam veya tavanla örtülmüş. Tavanı veya damı olan. |
| MÜSAKKAL: | Ağırlaştırılmış. Sakilleştirilmiş. |
| SAKKA': | Kulağı çok küçük olan koyun. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAKKA' : | Kulağı çok küçük olan koyun. |
| SAKK : | Kin tutmak. |
| SAK : | Bir şeyin aslı. * Topuktan baldıra doğru bacağın incik yeri. * Mc: Şiddet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |