Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SALÂ-HAN: | f. Minarede cuma veya cenaze namazına davet için salâvat okuyan kimse. Meydan okuyan kişi. |
| İçerisinde 'SALÂ-HAN' geçenler | |
| İçerisinde 'SALÂ-HAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SALÂ : | Namaza davet için çağırmak. Minarede okunan salavat, dua. (Kelimenin aslı "Essalât" veya "Salât" dır.) |
| SAL : | f. Sene, yıl. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |