Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAMİD: | Yükselen, başını kaldırıp göğsünü kabartan. Hayrette kalan. Gafil. |
| İçerisinde 'SAMİD' geçenler | |
| MÜSAMİD: | Oyun âleti yapan kimse. * Bahçesine ters ve pislik döken kişi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAMİ : | Yüksek, yüce, refi'. |
| SAM : | Ölüm, mevt. * Yer altındaki altın damarı. * Gök kuşağı. * Ateş. * Sersemlik hastalığı. * Hazret-i Nuh'un (A.S.) oğullarından birinin ismi. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |