Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAMİTE-İ MEYYİTE: | Ses çıkarmayan ölü. Hareketsiz. Haksızlıklar karşısında gayrete gelmeyen, ölü gibi sükût eden. |
| İçerisinde 'SAMİTE-İ MEYYİTE' geçenler | |
| İçerisinde 'SAMİTE-İ MEYYİTE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAMİT(E) : | Susan, sükût eden. * Ses çıkarmaz, sessiz. * Gr: Sessiz harf. |
| SAMİ : | Yüksek, yüce, refi'. |
| SAM : | Ölüm, mevt. * Yer altındaki altın damarı. * Gök kuşağı. * Ateş. * Sersemlik hastalığı. * Hazret-i Nuh'un (A.S.) oğullarından birinin ismi. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |