Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SANCAK BEYİ: | Eyalet teşkilâtıyla timar usulünün cari olduğu zamanlarda beş on kazalık yerin mutasarrıfı ile sipahisinin kumandanına verilen addır. Osmanlıların ilk zamanlarında beylere yahut hükümdar evlâtlarına has olarak verilen mıntıkalara "Sancak" denilir, bu sancaklara tasarruf edenlere de "Sancak Beyi" adı verilirdi. |
| İçerisinde 'SANCAK BEYİ' geçenler | |
| İçerisinde 'SANCAK BEYİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SANCAKDAR : | f. Sancak taşıyan. Alemdar. |
| SANC : | Zil. |
| SAN : | f. "Benzer, andırır" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapılır. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |