Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SANTİT: | Ulu, kerim kişi. |
| İçerisinde 'SANTİT' geçenler | |
| İçerisinde 'SANTİT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SANTRİFÜJ : | yun. Merkezden uzaklaşan kuvvet. Merkezkaç kuvvet. (Bak: Kuvve-i an-il merkeziye) |
| SAN : | f. "Benzer, andırır" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapılır. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |