Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SARİF: | (Sarf. dan) Değiştiren. Harcayan, sarf eden. |
| SARİF: | Kapı gıcırtısı. Diş gıcırtısı. Makara sesi. |
| SARİFE: | (C.: Savârif) Değişiklik. Değişme. |
| İçerisinde 'SARİF' geçenler | |
| MASARİF: | (Masraf. C.) Sarfiyatlar, masraflar. (Masârifât da denir.) |
| MASARİF-İ UMUMİYE: | Umumi masraflar. |
| MASARİF: | (Masruf. C.) Harcananlar, sarfolunanlar. |
| MASARİFAT: | (Masârif. C.) Masraflar, giderler. Harcanan paralar. |
| MUNSARİF: | (Sarf. dan) Geri dönen, çekilip giden. * Gr: Esre ve tenvin kabul eden isim. |
| SARİFE: | (C.: Savârif) Değişiklik. Değişme. |
| TAKLİL-İ MASÂRİF: | Masrafların azaltılması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SARİFE : | (C.: Savârif) Değişiklik. Değişme. |
| SARİ : | (Sâriye) Sirayet eden, bulaşıcı, geçici olan. Genişleyip başkasına da geçmeğe, yayılmağa müstaid olan. |
| SAR : | f. Yer, mekân bildiren, birleşik kelimeler yapılan bir ek'tir. Bir şeyin kesretle bulunduğunu gösterir. Meselâ: Kühsar $ : Çok dağlık yer. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |