Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAVİ: | Kuru, yâbis. |
| İçerisinde 'SAVİ' geçenler | |
| ESAVİD: | (Sevâd. C.) Sevadlar, karanlıklar, siyahlıklar. |
| KASAVİSE: | (Kıssis. C.) Papazlar, ruhbânlar, keşişler. |
| MESAVİ: | (Mesvâ. C.) Meskenler. Haneler. Evler. |
| MESAVİ: | (Su'. C.) Kötü haller. Fenalıklar. Seyyieler. (Mehâsinin zıddı.) |
| MESAVİ-İ MEDENİYYET: | Medeniyyetin fenalıkları, kötülükleri. (İsraf ve sefahet gibi) |
| MESAVİK: | Misvaklar. |
| MÜSAVİ: | Birbirine denk olmak, aynı seviyede olmak. Denk, aynı derecede. |
| MÜSAVİM: | Pazarlık eden. |
| MÜTESAVİ: | (Siva. dan) Birbirine müsavi ve eş olan. |
| MÜTESAVİY-ÜT TARAFEYN: | İki tarafı birbirine müsavi ve denk olan. (Bak: Hudus) |
| MÜTESAVİYEN: | Birbirine eş değerde. |
| TASAVİR: | (Tasvir. C.) Tasvirler, resimler. |
| TESAVİ: | İki şeyin birbirine denk olması. Birbirine müsavi ve misil olmak. İki taraf da aynı ve bir derecede bulunmak (Tesâvi-i tarafeyn de denir.) |
| TESAVİ-İ KUVÂ: | Kuvvetlerin müsaviliği, eşitliği. |
| TESAVİR: | (Tasvir. C.) Tasvirler. |
| VESAVİS: | (Vesvese. C.) Vesveseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAV : | Vatan. * Niyyet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |