Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAVAB: | Doğruluk. Yanlış olmayan. Doğru dürüst. |
| SAVABDİDE: | f. Doğru ve haklı görülmüş. Beğenilmiş. |
| SAVAB-ENDİŞ: | Düşünce ve görüşü doğru olan. |
| SAVAB-NÜMA: | f. Doğruyu gösteren. |
| İçerisinde 'SAVAB' geçenler | |
| ALLAHÜ A'LEM Bİ-S-SAVAB: | Allah daha iyi bilir. Allah doğrusunu en iyi bilir. |
| BA-SAVAB: | Doğruca, doğrulukla. |
| CEVAB-I NÂ-SAVAB: | Doğru olmayan karşılık. Yanlış cevab. |
| HATA SAVAB CETVELİ: | Basılmış bir kitabın mürettib yanlışlarını göstermek için sonuna ilâve edilen cetvel. (Hatâ: Yanlış; savab: Doğru demektir.) |
| NA-SAVAB: | f. Doğru olmayan, yanlış. |
| SAVABDİDE: | f. Doğru ve haklı görülmüş. Beğenilmiş. |
| SAVAB-ENDİŞ: | Düşünce ve görüşü doğru olan. |
| SAVAB-NÜMA: | f. Doğruyu gösteren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAVABDİDE : | f. Doğru ve haklı görülmüş. Beğenilmiş. |
| SAV : | Vatan. * Niyyet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |