Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAVAT: | (Aslı: Sevâd'dır) Gümüş üstüne kurşunla yapılan kara kalem nakışlar. Derede hayvanlara su içirilen yer. |
| İçerisinde 'SAVAT' geçenler | |
| MÜSAVAT: | Denklik, beraberlik. Müsavilik, eşitlik. Aynı hâl ve derecede olmak. Aynı haklara sahip olmak.(Müsavat ise, fazilet ve şerefte değildir. Hukuktadır... Hukukta ise şah ve gedâ biridir. Münazarât) |
| MÜSAVATEN: | Müsavi ve eşit olarak. |
| MÜSAVAT VE MÜVAZENE-İ ETVAR: | Bir kimsenin tavır ve hareketlerinin ölçülü ve dengeli olması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAVAB : | Doğruluk. Yanlış olmayan. Doğru dürüst. |
| SAV : | Vatan. * Niyyet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |