Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAVT: | Ses. Bağırmak.(Şeriatça bazı savtlar helâl, bazıları da haram kılınmıştır. Evet ulvi hüzünleri, Rabbani aşkları iras eden sesler helâldir. Yetimâne hüzünleri, nefsanî şehevâtı tahrik eden sesler, haramdır. Şeriatın tayin etmediği kısım ise, senin ruhuna, vicdanına yaptığı te'sire göre hüküm alır! İ.İ.) |
| SAVT-I BÜLEND: | Yüksek ses. |
| SAVT-I HAZİN: | Hüzünlü ses. |
| SAVT: | (C.: Siyât-Esvât) Kamçı, kırbaç. Bir şeyi diğerine karıştırmak. |
| SAVT-I AZAB: | Daima elem verici azab. |
| SAVTAL: | Havuç cinsinden çöğender adı verilen bir bitki. |
| İçerisinde 'SAVT' geçenler | |
| CEHİR-ÜS SAVT: | Çok ve kuvvetli ses. |
| HASEN-ÜS SAVT: | Güzel sesli. |
| SAVT-I BÜLEND: | Yüksek ses. |
| SAVT-I HAZİN: | Hüzünlü ses. |
| SAVT-I AZAB: | Daima elem verici azab. |
| SAVTAL: | Havuç cinsinden çöğender adı verilen bir bitki. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAVT-I BÜLEND : | Yüksek ses. |
| SAV : | Vatan. * Niyyet. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |