Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SAYKAL: | Cilâ. Cilâ yapan âlet. Parlatan. Kılıç bileyen. |
| SAYKAL VURMAK: | Cilâ vurmak, parlatmak. |
| SAYKALZEDE: | f. Cilâlı. Cilâlanmış. |
| SAYKALZEN: | f. Yaldızcı. |
| İçerisinde 'SAYKAL' geçenler | |
| MUSAYKAL: | Cilâlı. Parlak. Yaldızlı. Perdahlı. |
| SAYKAL VURMAK: | Cilâ vurmak, parlatmak. |
| SAYKALZEDE: | f. Cilâlı. Cilâlanmış. |
| SAYKALZEN: | f. Yaldızcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SAYKAL VURMAK : | Cilâ vurmak, parlatmak. |
| SAYK : | (Bak: Sıyk) |
| SAY' : | Suyun akması. |
| SA' : | Çiy, rutubet, şebnem. * Kur'an-ı Kerim alfabesindeki dördüncü harfin adı. |