Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
SEBÜK: f. Hafif. Ağırbaşlılığı ve ağırlığı olmayan.
SEBÜKBÂR: f. Yükü hafif. Ağırlıksız, eşyası az olan.
Derdi, düşüncesi olmayan.
SEBÜK-ENDİŞ: f. Derin düşünmeyen, sathi düşünen.
SEBÜKHÎZ: f. Çabuk kalkan, hareket eden.
SEBÜKÎ: f. Hafiflik.
SEBÜK-İNÂN: f. Çabuk koşan.
SEBÜKMAĞZ: f. Hafif beyinli, düşüncesiz. Ahmak. Akılsız.
SEBÜKMÂYE: f. İtibarsız, değersiz, kıymetsiz.
SEBÜKMİZAC: f. Hafif mizaçlı.
SEBÜKREV: f. Çabuk giden.
SEBÜKRE'Y: f. Düşüncesiz, hafif fikirli.
SEBÜKRUH: f. Hafif ruhlu.
Zarif ve şen olan. Hoşa giden, hoş sohbet.
Mc: Lâübâli.
SEBÜKSER: (C.: Sebükserân) f. Hafif düşünceli.
Sefih, aşağılık.
SEBÜK-ENDİŞ: f. Derin düşünmeyen, sathi düşünen.
İçerisinde 'SEBÜK' geçenler
PA-SEBÜK: f. İşine sarılmış, ayağına çabuk.
SEBÜKBÂR: f. Yükü hafif. Ağırlıksız, eşyası az olan. * Derdi, düşüncesi olmayan.
SEBÜK-ENDİŞ: f. Derin düşünmeyen, sathi düşünen.
SEBÜKHÎZ: f. Çabuk kalkan, hareket eden.
SEBÜKÎ: f. Hafiflik.
SEBÜK-İNÂN: f. Çabuk koşan.
SEBÜKMAĞZ: f. Hafif beyinli, düşüncesiz. Ahmak. Akılsız.
SEBÜKMÂYE: f. İtibarsız, değersiz, kıymetsiz.
SEBÜKMİZAC: f. Hafif mizaçlı.
SEBÜKREV: f. Çabuk giden.
SEBÜKRE'Y: f. Düşüncesiz, hafif fikirli.
SEBÜKRUH: f. Hafif ruhlu. * Zarif ve şen olan. Hoşa giden, hoş sohbet. * Mc: Lâübâli.
SEBÜKSER: (C.: Sebükserân) f. Hafif düşünceli. * Sefih, aşağılık.
SEBÜK-ENDİŞ: f. Derin düşünmeyen, sathi düşünen.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
SEBÜKBÂR : f. Yükü hafif. Ağırlıksız, eşyası az olan. * Derdi, düşüncesi olmayan.
SEBZ-FÂM : Yeşil renkli.
SEYF-İ BETTÂR : Çok keskin kılıç.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...