Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEBÜKRUH: | f. Hafif ruhlu. Zarif ve şen olan. Hoşa giden, hoş sohbet. Mc: Lâübâli. |
| İçerisinde 'SEBÜKRUH' geçenler | |
| İçerisinde 'SEBÜKRUH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEBÜKREV : | f. Çabuk giden. |
| SEBÜK : | f. Hafif. Ağırbaşlılığı ve ağırlığı olmayan. |
| SEBZ-FÂM : | Yeşil renkli. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |