| Kelime | Anlam |
|---|
| SEBB: | Küfür, küfran. Sövüp saymak. |
| SEBBAB: | (Sebb. den) Çok küfür eden. Küfürbaz. |
| SEBBABE: | Şehâdet parmağı. Sağ elin baştan ikinci parmağı. |
| SEBBABEGEZÂ: | f. Şaşarak parmağını ısıran. |
| SEBBAH: | (Sibahat. dan) Suda yüzen, yüzücü.
Yüzgeç. |
| SEBBAHE: | Yüzücü kuşlar sınıfı. |
| SEBBAK: | Eritip kalıba döken, eritici. |
| SEBBETMEK: | Söğmek, sövüp saymak. |
| İçerisinde 'SEBB' geçenler |
|---|
| MÜSEBBA': | Edb: Yedişer mısralı bentlerden müteşekkil nazım. |
| MÜSEBBAA: | Yedi kere okunması icab eden duâ. |
| MÜSEBBEB: | (Sebeb. den) Sebebleri ve vesileleri mevcut olan. Sebeb ile meydana getirilmiş olan. |
| MÜSEBBEBÂT: | Bir sebeple olanlar, sebeple meydana çıkanlar. Neticeler. |
| MÜSEBBEH: | İhtiyarlıktan dolayı aklı giden kimse. Bunak. |
| MÜSEBBET: | Sâbit kılınmış, tesbit olunmuş. |
| MÜSEBBİB: | Sebep, vesile ve mucib olan. Vücuda getiren, kuran. |
| MÜSEBBİB-ÜL ESBAB: | Bütün sebeplere sâhip olan, hakiki müsebbib (Cenab-ı Hak). Bütün sebepleri meydana getiren, Allah (C.C.) |
| MÜSEBBİH: | Allah'ı tesbih edip anan, Allah'ı noksan sıfatlarından tenzih eden ve zikreden, Sübhanallah diye Allah'ı tesbih eden. |
| MÜSEBBİHA: | Sağ elin ikinci parmağı. Şehâdet parmağı. |
| MÜSEBBİHAN: | f. Tesbih edenler. Bütün noksan sıfatlardan, her çeşit kusurdan Cenab-ı Hakkın uzak, temiz ve pâk olduğunu ikrar edenler, söyleyenler.(Evet, her bir nebat, her bir ağaç, pek çok lisan ile Sani'lerini öyle gösteriyorlar ki; ehl-i dikkati hayretlerde bırakır ve bakanlara "Sübhanallah!.. Ne kadar güzel şehadet ediyor" dedirtirler... S.) |
| MÜSEBBİHÂNE: | f. Tesbih ederek. Sübhânallah diyerek. |
| MÜSEBBİT: | Tesbit eden, sabit kılan, devamlı kılan. |
| MÜSEBBİTAT: | Uyuşturucu, bayıltıcı, dondurucu ilâçlar. |
| MÜTESEBBİB: | Bir şeyin olmasına yol açan, sebep olan. |
| MÜTESEBBİT: | Sebat gösteren, sebat eden, dayanan. |
| SEBBAB: | (Sebb. den) Çok küfür eden. Küfürbaz. |
| SEBBABE: | Şehâdet parmağı. Sağ elin baştan ikinci parmağı. |
| SEBBABEGEZÂ: | f. Şaşarak parmağını ısıran. |
| SEBBAH: | (Sibahat. dan) Suda yüzen, yüzücü. * Yüzgeç. |
| SEBBAHE: | Yüzücü kuşlar sınıfı. |
| SEBBAK: | Eritip kalıba döken, eritici. |
| SEBBETMEK: | Söğmek, sövüp saymak. |
| TESEBBÜB: | (Sebeb. den) Sebeb olmak. |
| TESEBBÜBEN: | Sebep olma suretiyle. |
| TESEBBÜT: | (Sebat. dan) Sebat gösterme, dayanma, sabretme, direnme. * Bir nesneye yapışmak. Tevakkuf. |
| TESEBBÜT: | Eğlenmek, oyalanmak. Geç gelmek. |
| TESEBBÜT: | Rahatlık. * Sâkin olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| SEBBAB : | (Sebb. den) Çok küfür eden. Küfürbaz. |
| SEBZ-FÂM : | Yeşil renkli. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |