Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEBUİYE: | Yırtıcıya mensub, canavarlıkla ilgili. |
| SEBUİYET: | Yırtıcılık, parçalayıcılık. Yırtıcı hayvanın fıtri hassası. |
| İçerisinde 'SEBUİYE' geçenler | |
| KUVVE-İ SEBUİYE: | İnsanda başkalarına hücum ve zararları defetmek kuvvesi. |
| KUVVE-İ SEBUİYE-İ GADABİYE: | Zararlı şeyleri def'e sevkeden his ve kuvvet. |
| SEBUİYET: | Yırtıcılık, parçalayıcılık. Yırtıcı hayvanın fıtri hassası. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEBUİYET : | Yırtıcılık, parçalayıcılık. Yırtıcı hayvanın fıtri hassası. |
| SEBU' : | (C.: Sebâ') Yırtıcı hayvan. Canavar. |
| SEBZ-FÂM : | Yeşil renkli. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |