Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SECİYE-İ AVRÂ: | Tek gözlü seciye. Dünyaperestlik. |
| İçerisinde 'SECİYE-İ AVRÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'SECİYE-İ AVRÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SECİYE-İ UVERÂ : | Tek gözlülerin -yâni sadece bu dünyayı düşünenlerin, âhireti görmeyenlerin- seciyesi. |
| SECİYE : | Huy, karakter. Huy güzelliği. Ahlâk durumu. |
| SECİ' : | Edb: Nesrin kafiyesidir. Seci'ler, ya cümlelerin sonunda yahut arasında bulunur. Sondaki seci'ler bir kelime vasıtasiyle birbirine bağlanır, onlara "Seci'-i mukayyed" denilir. Aradaki seci'ler ise yekdiğerlerine bağlı olmadıklarından onlara sec'i-i mutlak tâbir olunur. İçiçe olan seci'lere "Seci' ender seci" denir. |
| SEC' : | (C.: Escâ-Esâci) Kumru sesi. * Kafiyeli söz. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |