Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SECDE-İ ŞÜKRAN: | Şükür secdesi. Şükretmek maksadıyla yapılan secde. |
| İçerisinde 'SECDE-İ ŞÜKRAN' geçenler | |
| İçerisinde 'SECDE-İ ŞÜKRAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SECDE-İ ŞÜKÜR : | Bir lütf-u İlâhîden dolayı veya bir musibetin izn-i İlâhi ile kaldırılmasından sonra hamd ve şükür için edilen secde. |
| SECDE : | Allah'ın (C.C.) huzurunda yere kapanış. İbadet ve Allah'a (C.C.) memnuniyetini ve itaatini bildirmek veya şükretmek için yere kapanarak alın, burun ucu, eller, dizler ve ayak uçları yere gelecek şekilde yapılan en büyük tazim ifade eden hareket. Namazın bir rüknü. |
| SEC' : | (C.: Escâ-Esâci) Kumru sesi. * Kafiyeli söz. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |