Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEDİF: | Deve hörgücü. Her canlının sırtı. |
| İçerisinde 'SEDİF' geçenler | |
| İçerisinde 'SEDİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEDİD : | Doğru. Yanlış ve yalan olmayan. * Müstakil. * Muhkem. Metin. |
| SEDA : | (Bak: Sadâ) |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |