Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEDA: | (Bak: Sadâ) |
| SEDA': | (C.: Esdiye) Bezin hatâsı. |
| SEDA: | Çiy denilen yaşlık, kırağı. |
| SEDACET: | Sâdelik. |
| SEDACET-İ KELÂM: | Söz sadeliği. |
| SEDAD: | İstikamet ve kasd. Haklı ve doğru şey. Akıl. |
| SEDAİL: | (Sedil. C.) Askılar. Perdeler. Zarlar. Örtüler. |
| SEDANE: | Etlilik, semizlik, besililik. |
| SEDARE: | Sıcaklığın fazlalığından dolayı tenbelleşmek. |
| SEDAYA: | (Sedâ. C.) Memeler. |
| İçerisinde 'SEDA' geçenler | |
| HİSSEDAR: | Hisse sâhibi, hissesi olan. |
| KİSEDAR: | f. Parayı toplıyan, para hesabını tutan kimse. Vekilharç. |
| MENHEC-İ SEDÂD: | Doğruluk yolu. Sırât-ı müstakim. |
| NAKİSEDÂR: | f. Eksiği bulunan. Kusuru olan. Kusurlu. |
| SEDA': | (C.: Esdiye) Bezin hatâsı. |
| SEDACET: | Sâdelik. |
| SEDACET-İ KELÂM: | Söz sadeliği. |
| SEDAD: | İstikamet ve kasd. * Haklı ve doğru şey. * Akıl. |
| SEDAİL: | (Sedil. C.) Askılar. Perdeler. Zarlar. Örtüler. |
| SEDANE: | Etlilik, semizlik, besililik. |
| SEDARE: | Sıcaklığın fazlalığından dolayı tenbelleşmek. |
| SEDAYA: | (Sedâ. C.) Memeler. |
| VESVESEDÂR: | f. Vesveseli, kuruntulu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEDA' : | (C.: Esdiye) Bezin hatâsı. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |