Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEDEF: | (Bak: Sadef) |
| SEDEF: | Karanlık ve aydınlığın karışması. Gece ve sabah. Sabahın evveli. |
| İçerisinde 'SEDEF' geçenler | |
| İçerisinde 'SEDEF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEDEL : | (C.: Südul-Esdâl-Esdül) Bir kuş adı. * Örtmek, setretmek. |
| SEDA : | (Bak: Sadâ) |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |