Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEFARE: | Süprüntü. Islah etmek, düzeltmek. |
| SEFARET: | Sefirlik, elçilik. |
| SEFARETHANE: | f. Sefirlik, elçilik. Elçilik konağı. |
| İçerisinde 'SEFARE' geçenler | |
| SEFARET: | Sefirlik, elçilik. |
| SEFARETHANE: | f. Sefirlik, elçilik. Elçilik konağı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEFARET : | Sefirlik, elçilik. |
| SEFA' : | Buğday başının kılçığı. * Orak. * Kuyu içinden çıkan toprak. |
| SEF' : | Alâmet. İşaret. * Yandırmak. * Kara etmek. * Çekmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |