Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEFER: | (Safer) Arabi ayların ikincisinin ismi. |
| SEFER: | Yolculuk. Muharebe. Harb. Muharebeye hazır bulunma hali. Def'a, kerre. Fık: Muayyen bir mesafeye gitmek. (Bak: Mukim) |
| SEFERBER: | f. Harbe hazırlık hali. Sefere hazırlık içinde olan asker ve bu askerin durumu. |
| SEFERCEL: | (C.: Sefâric) Ayva. |
| SEFERGÜZİN: | f. Yolculuk yapan, seyahat eden. |
| SEFERE: | Yazıcılar. |
| SEFERÎ: | Seferde olma hali. Harbe ait, muharebe ile alâkalı. Namazı kısaltmak veya oruç tutmak gibi sefere ait bir hâlde bulunmak. Fık: Ortalama 90 km. lik bir mesafeyi veya daha fazlasını giden seferi (müsafir) sayılır. Zıddı mukimdir. (Bak: Mukim) |
| İçerisinde 'SEFER' geçenler | |
| HAZAR VE SEFER: | Barış ve muharebe zamanı. * Evde mukim olma ve yolculuk. |
| HÎN-İ SEFER: | Yolculuk. * Ölüm zamanı. Sefer zamanı. |
| METAİB-İ SEFER: | Muhârebe veya yol yorgunlukları. |
| MÜDDET-İ SEFER: | Orta hâlli bir gidiş ile üç günlük yol, mesâfe. |
| NEVSEFER: | f. Yeni yolculuğa çıkan. |
| SALÂT-I SEFER: | Yola çıkıldığı zaman kılınan iki rekât namaz. |
| SEFERBER: | f. Harbe hazırlık hali. * Sefere hazırlık içinde olan asker ve bu askerin durumu. |
| SEFERCEL: | (C.: Sefâric) Ayva. |
| SEFERGÜZİN: | f. Yolculuk yapan, seyahat eden. |
| SEFERE: | Yazıcılar. |
| SEFERÎ: | Seferde olma hali. Harbe ait, muharebe ile alâkalı. * Namazı kısaltmak veya oruç tutmak gibi sefere ait bir hâlde bulunmak. Fık: Ortalama 90 km. lik bir mesafeyi veya daha fazlasını giden seferi (müsafir) sayılır. Zıddı mukimdir. (Bak: Mukim) |
| SEYR Ü SEFER: | Gidiş geliş. Trafik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEFERBER : | f. Harbe hazırlık hali. * Sefere hazırlık içinde olan asker ve bu askerin durumu. |
| SEFE : | Kepek. |
| SEF' : | Alâmet. İşaret. * Yandırmak. * Kara etmek. * Çekmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |