Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEFERÎ: | Seferde olma hali. Harbe ait, muharebe ile alâkalı. Namazı kısaltmak veya oruç tutmak gibi sefere ait bir hâlde bulunmak. Fık: Ortalama 90 km. lik bir mesafeyi veya daha fazlasını giden seferi (müsafir) sayılır. Zıddı mukimdir. (Bak: Mukim) |
| İçerisinde 'SEFERÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'SEFERÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEFER : | (Safer) Arabi ayların ikincisinin ismi. |
| SEFE : | Kepek. |
| SEF' : | Alâmet. İşaret. * Yandırmak. * Kara etmek. * Çekmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |