Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEFF: | Dokumak. Yapmak. Ahzetmek, almak. Toz haline getirilmiş ilâç. İlâcı toz haline getirme. |
| SEFFAH: | Cömert, eliaçık, civanmerd. Güzel konuşan, hatip. Kan dökücü, gaddar. |
| SEFFAK: | (Sefk. den) Kan döken, kan dökücü. |
| SEFFUD: | (C.: Sefafid) Kebap pişirilen demir. |
| İçerisinde 'SEFF' geçenler | |
| MÜTESEFFİH: | Zevk ve eğlenceye düşkün. |
| MÜTESEFFİL: | (C.: Müteseffilîn) Sefil ve aşağı olan, bayağılaşan. |
| MÜTESEFFİLÎN: | (Müteseffil. C.) Sefilleşenler, aşağılık olanlar. |
| SEFFAH: | Cömert, eliaçık, civanmerd. * Güzel konuşan, hatip. * Kan dökücü, gaddar. |
| SEFFAK: | (Sefk. den) Kan döken, kan dökücü. |
| SEFFUD: | (C.: Sefafid) Kebap pişirilen demir. |
| TESEFFÜH: | Sefihleşme. * Mütegayyer olmak, değişmek. * Akılsızlık etmek. |
| TESEFFÜL: | Örtme. * Aşağı sarkma. * Bayağılaşma, aşağılaşma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEFFAH : | Cömert, eliaçık, civanmerd. * Güzel konuşan, hatip. * Kan dökücü, gaddar. |
| SEF' : | Alâmet. İşaret. * Yandırmak. * Kara etmek. * Çekmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |