Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEHAB: | (C.: Sehâib) Bulut. Karanlık. Bulut gibi uçuşan böcekler. |
| SEHAB-I MATİR: | Yağmur bulutu. |
| SEHAB-I RAHMET: | Rahmet bulutu. |
| SEHAB-ÜS SİKAL: | Ağır yağmur bulutları. |
| SEHAB: | Çağırgan, gürültücü kişi. |
| SEHAB-ALUD: | f. Bulutlu. |
| SEHABE: | Tek bulut. |
| SEHABÎ: | Bulut ile alâkalı. |
| İçerisinde 'SEHAB' geçenler | |
| SEHAB-I MATİR: | Yağmur bulutu. |
| SEHAB-I RAHMET: | Rahmet bulutu. |
| SEHAB-ÜS SİKAL: | Ağır yağmur bulutları. |
| SEHAB-ALUD: | f. Bulutlu. |
| SEHABE: | Tek bulut. |
| SEHABÎ: | Bulut ile alâkalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEHAB-I MATİR : | Yağmur bulutu. |
| SEHA : | Büyük cüsseli. Azim-ül cüsse. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |