Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEHH: | Dökmek. |
| SEHHA': | (Sehh'ten mübalağa sigası) "Çok dökücü" mânasına gelir. |
| SEHHAC: | Yeri eliyle veya ayağıyla sıyıran kimse. |
| SEHHAH: | (Mübalağa ile) Semiz ve besili nesne. |
| SEHHAR: | (Sihir. den) Büyü gibi bir kuvvetle çeken. Büyü yapan. Çok aldatıcı. |
| İçerisinde 'SEHH' geçenler | |
| MÜSEHHİL: | Teshil eden, kolaylaştıran. |
| MÜTESEHHİR: | (C.: Mütesehhirîn) Geceleyin uyuyamayıp sabahlayan. |
| MÜTESEHHİRÂNE: | f. Sabahlayarak, gece uyumayarak. |
| MÜTESEHHİRÎN: | (Mütesehhir. C.) Geceleyin uyumayıp sabahlayanlar. |
| SEHHA': | (Sehh'ten mübalağa sigası) "Çok dökücü" mânasına gelir. |
| SEHHAC: | Yeri eliyle veya ayağıyla sıyıran kimse. |
| SEHHAH: | (Mübalağa ile) Semiz ve besili nesne. |
| SEHHAR: | (Sihir. den) Büyü gibi bir kuvvetle çeken. Büyü yapan. * Çok aldatıcı. |
| TESEHHUB: | Bulutlanma. |
| TESEHHUR: | Sahur yemeği yeme. (Bak: Sahur) |
| TESEHHUR: | Alay etme, maskaraya alma. |
| TESEHHURKÂR: | Maskara. |
| TESEHHÜD: | Uyanıklık. |
| TESEHHÜR: | (Sehr. den) Gece uyumayıp uyanık kalma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEHHA' : | (Sehh'ten mübalağa sigası) "Çok dökücü" mânasına gelir. |
| SEHA : | Büyük cüsseli. Azim-ül cüsse. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |