Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEKAL: | (C.: Eskâl) Misafir. Mal, mülk, metâ. Ev metaı, ev eşyası. İns ve cinnin bir ünvanı. (Bak: Sakalân)(Sekal, meta-i beyt yani ev eşyasıdır. Ayrıca sekal: Misafirin yani yolcunun ağırlık tabir olunan meta ve ailesine ve sahibinin çok zaman kullanmayıp sakladığı kıymetli şeye denir.İns ü cinne sekaleyn denilmesi, arzın içinde ve üzerinde bulunmaları itibariyle onun sekali, ağırlığı gibi olmalarından, yahut amellerinin günahlarının ağırlığındandır denilmiştir.) (E.T.) |
| İçerisinde 'SEKAL' geçenler | |
| İçerisinde 'SEKAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEKA' : | Kulağı olmayan dişi hayvan. |
| SEK' : | Gitmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |