Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEKEN: | Ev ahâlisi. Mesken, ev. Kalbin teskin olduğu nesne. |
| SEKENE: | Sâkin olanlar, oturanlar. Bir yerde devamlı oturanlar. |
| SEKENE-İ ARZ: | Yeryüzünde bulunan mahlûkat. |
| SEKENE-İ KARYE: | Köyde oturanlar. Köyün sâkinleri. |
| İçerisinde 'SEKEN' geçenler | |
| SEKENE: | Sâkin olanlar, oturanlar. Bir yerde devamlı oturanlar. |
| SEKENE-İ ARZ: | Yeryüzünde bulunan mahlûkat. |
| SEKENE-İ KARYE: | Köyde oturanlar. Köyün sâkinleri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEKENE : | Sâkin olanlar, oturanlar. Bir yerde devamlı oturanlar. |
| SEKEBE : | Güzel kokulu bir ağaç. |
| SEK' : | Gitmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |