Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEKK: | Seyahat etmek, gezmek. |
| SEKK: | (C.: Sukûk-Sikâk) Çuvaldız. Çivi. Alçaklık. Dar nesne. |
| SEKKA': | Su ulaştıran. |
| SEKKAB: | Delici, delen. |
| SEKKAK: | Bıçakçı, çakıcı. |
| SEKKAKÎ: | (Hi: 555-626) Harzem'li olup edebiyat ve kelâm ilminde çok kıymetli ve mühim bir İslâm âlimidir. "Miftâh-ül Ulûm" isminde sarf ve nahivden ve aruz kafiyesinden bahseden eseri vardır. Sadeddin-i Taftazanî bu kitabı şerhetmiştir. |
| SEKKAR: | Lânet eden kişi. |
| SEKKARE: | şarap yapan. |
| İçerisinde 'SEKK' geçenler | |
| ESEKK: | Tavşan. * Kulağı kesik olan. * Küçük kulaklı. * Kulağı işitmeyen. Sağır. |
| MÜSEKKEN: | Ateşle kızmış su. |
| MÜSEKKİN: | Teskin eden, sükun veren. Elem ve ağrıyı izâle eden. |
| MÜTESEKKİN: | Teskin edici, yatıştırıcı. Yatışan, teskin olan, sükunet bulan. |
| MÜTESEKKİR: | Sarhoş olan. |
| SEKKA': | Su ulaştıran. |
| SEKKAB: | Delici, delen. |
| SEKKAK: | Bıçakçı, çakıcı. |
| SEKKAKÎ: | (Hi: 555-626) Harzem'li olup edebiyat ve kelâm ilminde çok kıymetli ve mühim bir İslâm âlimidir. "Miftâh-ül Ulûm" isminde sarf ve nahivden ve aruz kafiyesinden bahseden eseri vardır. Sadeddin-i Taftazanî bu kitabı şerhetmiştir. |
| SEKKAR: | Lânet eden kişi. |
| SEKKARE: | şarap yapan. |
| TESEKKÜN: | (Sükûn. dan) Yatışma, sükûn bulma. * Miskin ve fakir olma. |
| TESEKKÜN-İ DERYA : | Denizin sâkinleşmesi. |
| TESEKKÜN-İ NİZA': | Kavganın yatışması.TESEKKÜR : Sarhoş olma. * Şeker hastalığı. * Şeker hastalığına tutulma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEKKA' : | Su ulaştıran. |
| SEK' : | Gitmek. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |