Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELİB: | Soyulmuş, giderilmiş, alınmış. Tıraş olunmuş. Aklı başından alınmış. |
| İçerisinde 'SELİB' geçenler | |
| MÜNSELİB: | (Selb. den) Kaçırılmış, kalmamış, kaldırılmış. (Bu tâbir; huzur, asayiş, emniyet ve rahat hakkında kullanılır.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELİF : | Eski zamanda geçmiş olan. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |