Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELİKA: | Güzel söz söyleme ve yazma istidadı. |
| SELİKA: | Üstüne binen kişinin, ayaklarını sallamasından dolalyı, devenin yanlarında meydana gelen ayak izleri. Tabiat. |
| İçerisinde 'SELİKA' geçenler | |
| İçerisinde 'SELİKA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELİK : | Arpa, buğday ve bunlara benzer hububatın yarması. |
| SELİB : | Soyulmuş, giderilmiş, alınmış. * Tıraş olunmuş. * Aklı başından alınmış. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |