Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELACİKA: | (Selçuk. C.) Selçuklular. |
| İçerisinde 'SELACİKA' geçenler | |
| İçerisinde 'SELACİKA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELA' : | Bir acı ağaç. * Medine'de bir dağ. * Yarmak. Parçalamak. * Ayak yarığı. (Bu mânâya C.: Sülu) |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |