Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELB: | Ayıp. "Noksan etmek ve çekmek" mânalarına da mastardır. |
| SELB: | Zorla alma, kapma, soyma. Nefy ve inkâr etme. Kaldırma, giderme, izale. Man: İki şey arasında nisbet-i vücudiyenin kalkması. |
| SELBEN: | İnkâr yoluyla, Gidererek, kaldırarak, yok ederek. |
| SELBÎ: | Nefiy ile alâkalı, nefye mensub olan. |
| SELBUB: | Bir dere. |
| İçerisinde 'SELB' geçenler | |
| ASELBENT: | Tıbda ve kokuculukta kullanılan bir reçinedir ve aynı adla anılan ağacın kabuklarının çizilmesiyle elde edilir. |
| SELBEN: | İnkâr yoluyla, * Gidererek, kaldırarak, yok ederek. |
| SELBÎ: | Nefiy ile alâkalı, nefye mensub olan. |
| SELBUB: | Bir dere. |
| SIFÂT-I SELBİYE: | Cenab-ı Hakk'ın vahdaniyet, kıdem, beka, kıyam-ı binefsihi, muhalefetün-lilhavâdis gibi sıfatlarıdır. Mânalarında nefiy olduğu için "Selbî" denir. Meselâ: Vahdaniyet, çokluğun; kıdem, fâniliğin nefyi olduğu gibi. (Bak: Sıfât-ı zâtiye) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELBEN : | İnkâr yoluyla, * Gidererek, kaldırarak, yok ederek. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |