Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELBÎ: | Nefiy ile alâkalı, nefye mensub olan. |
| İçerisinde 'SELBÎ' geçenler | |
| SIFÂT-I SELBİYE: | Cenab-ı Hakk'ın vahdaniyet, kıdem, beka, kıyam-ı binefsihi, muhalefetün-lilhavâdis gibi sıfatlarıdır. Mânalarında nefiy olduğu için "Selbî" denir. Meselâ: Vahdaniyet, çokluğun; kıdem, fâniliğin nefyi olduğu gibi. (Bak: Sıfât-ı zâtiye) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELB : | Ayıp. * "Noksan etmek ve çekmek" mânalarına da mastardır. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |