Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELEB: | Yemen vilâyetinde yetişen bir ağacın kabuğudur. Ondan ipler ve urganlar yaparlar. Kişinin malı mülkü ve metâı. |
| İçerisinde 'SELEB' geçenler | |
| SİLB (SELEBE): | (C.: Silebe) Dişleri kütelmiş ve kuyruğu dökülmüş yaşlı deve. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELECAN : | Yutmak. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |