Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SELH: | Soyma, deri soymak. Her ayın son günü. Bir yerden bir şeyi çıkarmak. |
| SELHA: | Kıyamet günü. |
| SELH-HANE: | f. Hayvan kesilip yüzülen yer. Mezbâha. (Bu kelime galat olarak, "salhâne" şeklinde kullanılır.) |
| İçerisinde 'SELH' geçenler | |
| MÜSELHAB: | Müstakim, doğru. |
| MÜSELHEM: | Mütegayyer olmuş, değişmiş. Bozulmuş. |
| SELHA: | Kıyamet günü. |
| SELH-HANE: | f. Hayvan kesilip yüzülen yer. Mezbâha. (Bu kelime galat olarak, "salhâne" şeklinde kullanılır.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SELHA : | Kıyamet günü. |
| SEL' : | Baş yarmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |