Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEMERE-İ FUÂD: | Gönül meyvası. Mc: Evlâd, çocuk. |
| İçerisinde 'SEMERE-İ FUÂD' geçenler | |
| İçerisinde 'SEMERE-İ FUÂD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEMEREDÂR : | f. Verimli, semereli, kârlı. * Yemiş veren. |
| SEMER : | Geceleyin kıssa söylemek, hikâye anlatmak. |
| SEMED : | Devamı gelmeyen sarnıç suyu. |
| SEM' : | İşitmek. Kulak ile dinlemek. * Kurdun sırtlandan olan eniği. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |