Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEMMÎ: | (Semmiye) Zehirle alâkalı. Zehirli. |
| İçerisinde 'SEMMÎ' geçenler | |
| MÜSEMMİM: | Zehirleyen, zehir katan. |
| MÜTESEMMİ: | Bir isim ile isimlenen, müsemma olan. |
| MÜTESEMMİM: | Zehirlenen, ağu içmiş olan. |
| TESEMMİ: | Bir şahsa veya kabileye müntesib olma. * Bir isimle isimlenme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEMM : | (Simm - Sümm) (C.: Sümum) Delik. |
| SEM' : | İşitmek. Kulak ile dinlemek. * Kurdun sırtlandan olan eniği. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |