Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SENİYYE: | (Seniye) Yüksek. Çok mühim ve kıymetli, âli olan. |
| SENİYYE: | (C.: Senâyâ) Ön dişlerin birisi. Sarp ve yokuş yerde olan yol. |
| İçerisinde 'SENİYYE' geçenler | |
| ATAYA-YI SENİYYE: | Padişahın hediye ve ihsanları. |
| HİLAFET-İ SENİYYE: | Büyük, yüce hilafet. Osmanlı Devleti hilafeti. |
| İRADE-İ SENİYYE: | Padişahın, bir işin yapılması veya yapılmaması hakkında verdiği emir. İrade eskiden şifahî, yani ağızdan emir vermek, yahut kendi el yazısı ile yazmak suretiyle verilirdi. Sonradan iradeler mabeyn baş kâtibinin imzasını taşıyan yazılı kâğıtla bildirilmeğe başlamıştır. * Çok yüksek ve mühim yerden gelen emir. |
| MAİDE-İ SENİYYE: | Pâdişah ziyâfeti. |
| MAİYYET-İ SENİYYE: | Pâdişâhın maiyyeti. Pâdişahın yakınında bulunanlar. |
| SALTANAT-I SENİYYE: | Osmanlı İmparatorluğunun bir adı. |
| SİYER-İ SENİYYE: | Yüksek ahlâk ve yüksek vasıflar. Hazret-i Peygamberin (A.S.M.) yüksek ahlâk ve vasıflarına dair yazılan kitab. |
| SÜNNET-İ SENİYYE: | Hz. Peygamber'in (A.S.M.) sözlerine, emirlerine ve harekâtına dâir en yüksek ve kıymetli hâller, tavırlar, hareket düsturları.(...İşte O Zâtın şefaatı altına girip ve nurundan istifade etmenin ve zulümat-ı berzahiyeden kurtulmanın çaresi: Sünnet-i seniyyeye ittiba'dır. L.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SENİY : | (C.: Sinâ-Seniyyât) Ön dişini burkan hayvan. |
| SENİH : | Mübarek fiil, iyi ve güzel hareket. |
| SENETA : | Sekenler. Durmalar, duruşlar. Davranışlar. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |