Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SENA: | Medihle tarif. Medhetmek, övmek. |
| SENA: | Şimşek parıltısı. Ulviyet. Yükseklik. Aydınlık. Bir ot ismi. |
| SENAA: | Cemali güzel. |
| SENABİK: | (Sünbük. C.) At ve katır gibi hayvanların tırnakları. |
| SENABİL: | Sünbüller. Başaklar. |
| SENA'BUK: | Kötü kokulu bir ot. |
| SENAGÛ: | f. Medheden, öven, sena eden. |
| SENAF: | Deve bağlanan ip. Deve göğüsü. |
| SENAHAN: | f. Medheden, alkışlayan, öven. |
| SENAKÂR: | f. Öven. Medheden. |
| SENAKÂRANE: | f. Senakârlıkla. Övercesine. Medheden birine yakışır şekilde. |
| SENAM: | (C.: Esnâm-Esnime) Deve hörgücü. Her nesnenin yücesi, yükseği. |
| SENAN: | Parlak, ziyâdar, ışıklı. |
| SENANİR: | (Sinnevr. C.) Kediler. |
| SENAVER: | f. Medheden, öven. |
| SENAVERÎ: | f. Birisini medhedene, övene ait. Senakârane. |
| SENAYA: | Öndeki dört dişler, ön dişler. |
| İçerisinde 'SENA' geçenler | |
| HAMD Ü SENA: | Cenab-ı Hakk'a hamd ve O'nu isimleriyle medhetmek. |
| HASENAT: | Güzellikler. İyi ameller. İyilikler. (Hasenât da ya kalb ile olur veya kalb ve beden ile olur; veyahut mal ile olur. A'mâl-i kalbinin şemsi imândır. A'mal-i bedeniyenin fihristesi namazdır. A'mâl-i mâliyenin kutbu zekâttır. İ.İ.) |
| MUHASSENAT: | (Muhassene. C.) Üstünlük sebepleri. * Güzel, hayırlı ve faydalı işler. |
| SENAA: | Cemali güzel. |
| SENABİK: | (Sünbük. C.) At ve katır gibi hayvanların tırnakları. |
| SENABİL: | Sünbüller. Başaklar. |
| SENA'BUK: | Kötü kokulu bir ot. |
| SENAGÛ: | f. Medheden, öven, sena eden. |
| SENAF: | Deve bağlanan ip. * Deve göğüsü. |
| SENAHAN: | f. Medheden, alkışlayan, öven. |
| SENAKÂR: | f. Öven. Medheden. |
| SENAKÂRANE: | f. Senakârlıkla. Övercesine. Medheden birine yakışır şekilde. |
| SENAM: | (C.: Esnâm-Esnime) Deve hörgücü. * Her nesnenin yücesi, yükseği. |
| SENAN: | Parlak, ziyâdar, ışıklı. |
| SENANİR: | (Sinnevr. C.) Kediler. |
| SENAVER: | f. Medheden, öven. |
| SENAVERÎ: | f. Birisini medhedene, övene ait. Senakârane. |
| SENAYA: | Öndeki dört dişler, ön dişler. |
| SÜNUH (SENÂHA): | Fâsid ve mütegayyer olmak. Bozulmak ve değişmek. |
| ŞAYAN-I SENAÂ: | Sena edip övmeğe lâyık olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SENAA : | Cemali güzel. |
| SENETA : | Sekenler. Durmalar, duruşlar. Davranışlar. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |