Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SENAVER: | f. Medheden, öven. |
| SENAVERÎ: | f. Birisini medhedene, övene ait. Senakârane. |
| İçerisinde 'SENAVER' geçenler | |
| SENAVERÎ: | f. Birisini medhedene, övene ait. Senakârane. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SENAVERÎ : | f. Birisini medhedene, övene ait. Senakârane. |
| SENA : | Medihle tarif. Medhetmek, övmek. |
| SENETA : | Sekenler. Durmalar, duruşlar. Davranışlar. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |