Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SENN: | Zırh çıkarmak. Halinden döndürmek. Koymak. Keskinleştirmek. Tasvir etmek. Dökmek. |
| İçerisinde 'SENN' geçenler | |
| ASENN: | Koltuğu kokan kişi. |
| ESENN: | Daha yaşlı, en yaşlı. İhtiyar. |
| MİSENN: | Bileği taşı. |
| MÜSENNA: | Kat kat olan. * İkili. İki bölümden meydana gelmiş olan. İki kat olan, iki noktalı olan, iki defa nâzil olan Sure-i Fâtiha. Gr: İki şahsa veya iki şeye delâlet eden kelime. (Bak: Seb'ul-mesâni) |
| MÜSENNAH: | İki kat olmuş, ikiye bükülmüş. |
| MÜSENNAT: | (C.: Müsenneyât) Su bentlerinin veya arkların kenarı. |
| MÜSENNEDE: | Arka yastığı, arkaya dayanılacak yer. |
| MÜSENNEM: | Kabartma. Kabartmalı olarak hakkedilmiş olan. * Ev çatısı veya dam şeklinde olan. |
| MÜSENNEYAT: | (Müsennât. C.) Arkların veya su bentlerinin kenarları. |
| MÜTESENNİH: | Küflü, küflenen. |
| TESENNİ: | İki kat olma, eğilip bükülme. |
| TESENNÜH: | Küflenme. |
| TESENNÜM: | Ufak olmak. * Yerden iki üç karış yüksek olmak. * Hörgüç üstüne binmek. |
| TESENNÜN: | Halinden dönmek. * Üzerinden yıl geçmek. * Yaşlı olmak, yaşlanmak, ihtiyarlamak. * (Sinn. den) Diş çıkarma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SENETA : | Sekenler. Durmalar, duruşlar. Davranışlar. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |