Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERAH: | Kıl taramak. Halâs etmek. Davar gütmek. Eşini boşamak. |
| SERAHİN: | (Sirhân. C.) Yırtıcı hayvanlardan olan kurtlar. |
| SERAHOR: | Osmanlı İmparatorluğunun ilk devirlerinde ordunun bir yerden başka bir yere hareketinde yolların yapılması ile beraber ağırlıkların nakil vesairesi veyahut memleket içinde zelzele, deprem gibi bir âfetin vukuuyla harap olan yerlerin hemen tamir edilmesi işlerinde kullanılanlara verilen addır. |
| İçerisinde 'SERAH' geçenler | |
| SERAHİN: | (Sirhân. C.) Yırtıcı hayvanlardan olan kurtlar. |
| SERAHOR: | Osmanlı İmparatorluğunun ilk devirlerinde ordunun bir yerden başka bir yere hareketinde yolların yapılması ile beraber ağırlıkların nakil vesairesi veyahut memleket içinde zelzele, deprem gibi bir âfetin vukuuyla harap olan yerlerin hemen tamir edilmesi işlerinde kullanılanlara verilen addır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERAHİN : | (Sirhân. C.) Yırtıcı hayvanlardan olan kurtlar. |
| SERA : | Yer, toprak. Arz. * Malı çok olmak. Zengin olmak. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |