Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERAHOR: | Osmanlı İmparatorluğunun ilk devirlerinde ordunun bir yerden başka bir yere hareketinde yolların yapılması ile beraber ağırlıkların nakil vesairesi veyahut memleket içinde zelzele, deprem gibi bir âfetin vukuuyla harap olan yerlerin hemen tamir edilmesi işlerinde kullanılanlara verilen addır. |
| İçerisinde 'SERAHOR' geçenler | |
| İçerisinde 'SERAHOR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERAH : | Kıl taramak. * Halâs etmek. * Davar gütmek. * Eşini boşamak. |
| SERA : | Yer, toprak. Arz. * Malı çok olmak. Zengin olmak. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |