Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERB: | (C.: Sürub) İçyağı. Helâk olmak. Bozulmak, fâsid olmak. Beğenmeme. Azarlama. Çekiştirme. |
| SERBALİN: | f. Baş yastığı. |
| SERBAZ: | (C.: Serbâzân) f. Korkusuz, cesur, cesâretli. Yiğit. |
| SERBAZÎ: | f. Yiğitlilik, cesurluk, korkusuzluk. |
| SERBEHA: | f. Baş pahası. Diyet. Haraç. |
| SERBEND: | f. Başa bağlanan veya sarılan şey. |
| SERBESER: | f. Baştan başa. |
| SERBEST: | f. Kayıtsız. Başıboş. İstediği gibi hareket edebilen. Sıkılmayan. Engelsiz. |
| SERBESTÂNE: | f. Serbestçe. |
| SERBESTE: | f. Başı bağlı. Gizli, kapalı, örtülü. |
| SERBESTÎ: | f. Serbestlik. |
| SERBESTİYET: | f. Serbestlik. Serbest oluş. |
| SERBESÜCUD: | f. Secde edici. Başını yere değdirici. |
| SERBEZEMİN: | f. Başı yere eğilmiş olan. |
| SERBÜLEND: | (C.: Serbülendân) f. Yüce. Başı yüksek. |
| SERBÜLENDÎ: | f. Başı yükseklik. Yücelik. |
| İçerisinde 'SERB' geçenler | |
| SERBALİN: | f. Baş yastığı. |
| SERBAZ: | (C.: Serbâzân) f. Korkusuz, cesur, cesâretli. Yiğit. |
| SERBAZÎ: | f. Yiğitlilik, cesurluk, korkusuzluk. |
| SERBEHA: | f. Baş pahası. Diyet. Haraç. |
| SERBEND: | f. Başa bağlanan veya sarılan şey. |
| SERBESER: | f. Baştan başa. |
| SERBEST: | f. Kayıtsız. Başıboş. İstediği gibi hareket edebilen. * Sıkılmayan. * Engelsiz. |
| SERBESTÂNE: | f. Serbestçe. |
| SERBESTE: | f. Başı bağlı. * Gizli, kapalı, örtülü. |
| SERBESTÎ: | f. Serbestlik. |
| SERBESTİYET: | f. Serbestlik. Serbest oluş. |
| SERBESÜCUD: | f. Secde edici. Başını yere değdirici. |
| SERBEZEMİN: | f. Başı yere eğilmiş olan. |
| SERBÜLEND: | (C.: Serbülendân) f. Yüce. Başı yüksek. |
| SERBÜLENDÎ: | f. Başı yükseklik. Yücelik. |
| TESERBÜL: | Gömlek giymek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERBALİN : | f. Baş yastığı. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |