Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERENCAM: | f. Başa gelen, baştan geçen ibretli hadise. Bir işin sonu. Vak'a. |
| İçerisinde 'SERENCAM' geçenler | |
| İçerisinde 'SERENCAM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERENDÎ : | Katı, şiddetli, şedid. (Müe: Serendât) |
| SERE : | Başparmağın ucundan şehadet parmağının ucuna kadar germek suretiyle hâsıl olan uzunluk ölçüsü. Karıştan küçüktür ve dört sere bir arşın sayılırdı. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |